In de tweede helft van de jaren zestig volgde ik de opleiding tot verpleegkundige aan de verpleegstersschool van de Vrije Universiteit, In 1969 ben ik geschiedenis gaan studeren. In 1979 ging ik op 33 jarige leeftijd weer in een ziekenhuis werken. Vervolgens werkte ik In 1981 en 1982 als praktijkbegeleidster in een verpleeghuis. Daar ontdekte ik mijn ‘levensdoel’: een bijdrage leveren aan de maatschappelijke erkenning van de moeilijkheidsgraad van het beroep verzorgende. Zorgtalent lijkt (nog altijd) een menselijke eigenschap die onbeperkt voor handen is. Tijdens mijn studie geschiedenis had ik geleerd dat alleen werk waarvoor scholing nodig is, economisch gezien als een ‘schaars goed’ wordt aangemerkt. Voor verzorgen als beroep is inderdaad aanleg vereist, maar net als ieder ander talent is er vorming en scholing nodig om het optimaal tot zijn recht te laten komen. Zorgen als beroep vertegenwoordigt dus niet alleen een maatschappelijke maar ook een economische waarde.

Van 1982 tot en met 1985 was ik verpleegkundig onderzoeker bij het Instituut voor Verplegingswetenschap. Daar ontwikkelde ik de ‘maieutische didactische methode’. Maieutisch betekent ‘verlossend’ of ‘bevrijdend’, Socrates stelde mensen vragen om ze als een vroedvrouw te ‘verlossen’ van hun innerlijke, onbewuste inzichten. De ‘maieutische leraar’ opent een dialoog waarvan de uitkomst niet bij voorbaat vast staat.

In 1988 introduceerde ik samen met Jan de Bie Validation in Nederland. In 1990 leidde dat tot oprichting van de Stichting Validation. Ik was inhoudelijk medewerker van de Stichting en ontwikkelde samen met anderen een basiscursus, een werkercursus. Naomi Feil leidde ons op tot docent.

In 1996 richtte het bestuur van de Stichting Validation samen met mij een nieuw Instituut op. We noemden het IMOZ, het Instituut voor maieutische Ontwikkeling in de Zorgpraktijk. Inmiddels hebben we het instituut omgedoopt tot Instituut voor Zingevende Zorg (zie www.IMOZ.nl). Vanuit IMOZ kwam ook het initiatief voor een eigen uitgeverij, Zorgtalentproducties (www.zorgtalentproducties.nl).

In 1996 startte een wetenschappelijk onderzoek naar de effecten van belevingsgerichte zorg. Het belang van dit onderzoek is, dat daadwerkelijk is aangetoond dat belevingsgerichte zorg een positief effect heeft op het zelfbeeld van in het verpleeghuis wonende mensen in de milde en matige fase van dementie. De methode en de voorwaarden voor implementatie staan beschreven in mijn proefschrift Gewoon Lief Zijn? Het maieutisch zorgconcept en het invoeren van geïntegreerde belevingsgerichte zorg op psychogeriatrische verpleeghuisafdelingen
(Lemma, 2003).

In 2007 ging ik verder met mijn eigen bureau Feeling for Care. Vanuit Feeling for Care hoop ik, in samenwerking met IMOZ en Zorgfilosofie (Peter Hoveling) nog lange tijd kunnen pionieren op het gebied van belevingsgerichte en zingevende zorg. Via de Akademie für Mäeutik werk ik samen met vele anderen in Duitsland, Oostenrijk, Luxemburg en Zwitserland aan de ontwikkeling van het ‘Mäeutische Pflege- und Betreuungsmodell’.